czwartek, 15 grudnia 2016

Lisowczycy w Kowarach - Romuald Witczak, rysunki - Roman Tryhubczak

Romuald Witczak, opowieścią „Lisowczycy w Kowarach”, otwiera nam drzwi do świata sprzed czterech stuleci. Jego książka jest jak wehikuł czasu, dzięki któremu poznajemy mieszkańców miasta. Patrzymy na ubrania kobiet, obyczaje, jesteśmy zaproszeni na popołudniową herbatę do ogrodu pana Bauma. Przysłuchujemy się rozmowom mieszkanek Kowar, niezadowolonych ze swojej pozycji społecznej w porównaniu z mężczyznami i wymianie zdań między kupcem winiarskim a starostą kowarskim Praetoriusem, o konieczności budowy ratusza. W Kowarach jest spokojnie, ale w Europie trwa wojna trzydziestoletnia. Ważny jest i ratusz, i zabezpieczenie miasta przed inwazją. Może, zamiast ratusza, zbudować mury obronne?
Rzemieślnicy krzątają się wokół swoich spraw, ktoś choruje, inny umiera z powodu nieszczęśliwego wypadku. Jak wtedy leczono? Jak wyglądała ceremonia pogrzebowa? O tym wszystkim możemy przeczytać w książce.

Z Romualdem Witczakiem jako przewodnikiem, zaglądamy do bogatego domostwa kupca i biednej chaty chłopki, widzimy zatroskanego proboszcza, gwarków przy piwie, nie zawsze moralnie prowadzące się mężatki i złodzieja, który planuje przestępstwo. Mimochodem dowiadujemy się, w jaki sposób poukładany był ówczesny świat.
Docierające do Kowar echa wojny niepokoją ludność. Na losy mieszkańców, spokojnie przeplatające się w czasach pokoju, pada cień. Jakże prorocze okazały się słowa jednej z mieszczek, wypowiedziane do przyjaciółki w leniwe, sierpniowe popołudnie, gdy sączyły wino z wysmukłych kieliszków oraz raczyły się lekturą wierszy miłosnych Martina Optiza: „Jesień idzie...”[1]
Jesień jest nie tylko nieuniknionym następstwem lata ale i metaforą. Czas rozkwitu Kowar dobiega końca. Nadciąga czas smutku, głodu i wojny.

Kościół w Kowarach, rys. Roman Tryhubczak, ołówek, rysunek - ilustracja, s. 56 (zdjęcie oryginału)
Zanim przystąpimy do lektury rozdziałów, autor zaprasza nas do przeczytania „Wstępu”. Nakreślił w nim sytuację polityczną Europy w I połowie XVII wieku. W tym czasie przybywało zwolenników tez głoszonych przez Marcina Lutra, czemu odpór dawali katolicy, a szczególnie austriaccy Habsburgowie. Ostatecznie obie strony, skuszone wizją zdobycia wojennych łupów, sięgnęły po broń. Habsburgowie nie zawahali się „wezwać na pomoc” lisowczyków, formacji, która w ówczesnym świecie siała spustoszenie porównywalne do wybuchu bomby atomowej trzysta lat później. Okryte złą sławą, siejące niewyobrażalny strach zastępy „polskich kozaków”, jak ich nazywano, przewróciły sielankowe życie mieszkańców Kowar do góry nogami. My, czytelnicy, ze zgrozą oglądamy ten krwawy spektakl.

Lisowczycy splądrowali Kowary, ale autor za pomocą swoich bohaterów, postanowił skonfrontować oba wyznania: protestanckie i katolickie, pokazać nam powód, dla którego przez wiele lat ludzie nawzajem się mordowali. Oto fragment wymiany zdań między lisowczykiem i protestantką:
„Na drugi dzień, jakby nigdy nic, Lipo się odezwał:
- Czy to prawda, że ten wasz Luter zlikwidował sakramenty?
- Nieprawda! Tylko zmniejszył ich ilość. Mamy sakrament chrztu, Stołu Pańskiego i pokuty.
- A pozostałe?
- Są niepotrzebne!
- Byłem blisko śmierci i niepotrzebne mi było ostatnie namaszczenie?
- Niepotrzebne! O zbawieniu każdego z nas decyduje jego wiara i łaska boska. Jak tego nie ma, to nic ci nie pomoże.
- A dobre uczynki? Przecież za to, że mnie pielęgnujesz, należy ci się nagroda.
- Nic mi się nie należy. To, co robię, powinnam robić.
- Tak was uczą księża?
- My nie mamy księży, tylko pastorów.
- Cóż to za różnica, tylko nazwa inna.
- Nie, pastor nie ma prawa odpuszczania grzechów, jak wasz ksiądz. On nie jest pośrednikiem między Bogiem a wiernym. U nas wierny rozmawia z Bogiem bez pośrednika.
- I to jest straszne. W ten sposób każdy może sobie rozumieć inaczej, co do niego mówi Bóg. My po to mamy papieża, żeby nas pouczał przez swoich biskupów i kapłanów, jak i co należy. Jest jakiś porządek.
- Macie kapelana, który handluje odpustami i nic nie ma przeciw waszym bezeceństwom. (…) O jakim porządku ty mówisz?”[2]

Młyn wodny, rys. Roman Tryhubczak, ołówek, rysunek - ilustracja, s. 84 (zdjęcie oryginału)
Fikcyjni bohaterowie, których powołał do życia Romuald Witczak, mają możliwość nawiązywania relacji z autentycznymi osobami, znanymi z kart historii. Poza władcami, są to choćby, znani z dotyczących miasta Kowary archiwalnych dokumentów, starosta Tobias Praetorius czy pastor Georg Werner.

Książka stanowi pierwszy tom nowej serii pt. „Z Biblioteki Ducha Gór”. Seria pomyślana jest jako dostępna dla każdego czytelnika, zarówno cenowo, jak i z powodu niewielkich rozmiarów tomików (pomimo kieszonkowego formatu litery oraz interlinie nie zostały pomniejszone, dzięki czemu książka niemal „nic nie waży”, mieści się w kieszeni, ale łatwo się ją czyta). Wewnątrz, znajdziemy rysunki autorstwa Romana Tryhubczaka, kowarskiego artysty, który wykonał je specjalnie dla tej publikacji.

Ogromna, dotycząca regionu, wiedza autora została podana czytelnikowi w przystępnej formie lekkiej opowieści. Śledząc fabułę, zupełnie niechcący, odbieramy lekcję historii Kowar.

Zachęcam do sięgnięcia po lekturę „Lisowczyków w Kowarach”

-----------
[1] „Lisowczycy w Kowarach: Opowieść z czasów wojny 30- letniej”, Witczak Romuald, ilustracje Tryhubczak Roman, Wydawnictwo Ad Rem, Jelenia Góra 2016, s. 28
[2] Tamże, s. 154-155

Lisowczycy w Kowarach. Opowieść z czasów wojny 30-letniej
Romuald Witczak
Seria: Z Biblioteki Ducha Gór
Wydawnictwo: Ad Rem
data wydania7 grudnia 2016
ISBN9788365295552
liczba stron 202


Roman Tryhubczak
Roman Tryhubczak
Urodził się 17 lipca 1951 roku w Kowarach. Jego pasje, fascynacje, umiłowanie gór i przyrody w sposób znaczący wpływały na jego życie oraz twórczość artystyczną.
Lubi rysunek ołówkiem. Korzystając z jego różnych twardości tworzył kiedyś duże obrazy w tej technice. Należy też wspomnieć o jego pracach w tuszu wykonywanych piórkiem na papierze kredowym, gdzie porusza się z niesamowitą precyzją i mistrzostwem, budując unikalną estetykę tych prac, trochę jak chirurg i saper, który w tym przypadku również nie może się pomylić.

Lubi też pastele – szczególnie olejne, m.in. z uwagi na możliwość łączenia ich z ołówkiem. Uprawia również tradycyjne malarstwo sztalugowe i sporadycznie rzeźbę w drewnie.
 
Lisowczyk - ołówek, rysunek - ilustracja do książki, s. 122 (zdjęcie oryginału)

Podsumowując jego dotychczasową działalność twórczą, której największa aktywność przypadła w latach 2003 – 2010, należy wymienić łącznie ponad 20 wystaw oraz prezentacji jego prac artystycznych, w tym aż 15 wystaw indywidualnych. 

Kuźnia, ołówek, rysunek - ilustracja, s. 45 (zdjęcie oryginału)

 Jego pierwsze prace prezentowano w Domu Kultury Zagłębia Miedziowego w Lubinie, w 1971 r. Kolejne wystawy były zorganizowane w Kowarach, Kamieniu Pomorskim, Jeleniej Górze, Szklarskiej Porębie, Łodzi, zaś poza granicami Polski wystawiane były w Malmo – Szwecja, Reichenbachu, Bambergu – Niemcy, w Fügen – Austria, Frederikssund – Dania, Vrchlabi – Republika Czeska oraz w Bratysławie - Słowacja.

Kuźnia - detal, Duch Gór
Większość prac Romana Tryhubczaka znajduje się w zbiorach prywatnych głównie w Polsce, ale również i w innych krajach Europy. Kilka prac trafiło do Stanów Zjednoczonych. Jego monumentalne abstrakcyjne malarstwo ścienne można podziwiać w holu Miejskiego Ośrodka Kultury w Kowarach, a w sali widowiskowej na piętrze jego trzy odrestaurowane w 2012 roku monumentalne socrealistyczne płaskorzeźby autorstwa prof. Antoniego Melha. Minister Kultury w roku 2005 m.in. dostrzegł jego aktywność i wyróżnił odznaczeniem „Zasłużony Działacz Kultury”.


Polecam stronę artysty TUTAJ  oraz interaktywną stronę  Cygańska Wyspa.

sobota, 10 grudnia 2016

Spotkanie z panią Małgorzatą Lutowską w "Ekonomie"

25 listopada, w piątkowy poranek, jeleniogórscy gimnazjaliści mieli znów przyjemność spotkać się z Panią Małgorzatą Lutowską, autorką naszej ulubionej książki o Jeleniej Górze – „Skarby drzewa”. Obecna była również Pani Regina Chrześcijańska z wydawnictwa „Ad Rem”.
Spotkanie odbyło się w czytelni Zespołu Szkół Ekonomiczno Turystycznych, gdzie przyjęła nas gościnnie Pani Kasia Pitera wraz z Panią Dyrektor ZSET i swoimi uczennicami. Atmosfera była miła, wszyscy z prawdziwą przyjemnością obejrzeliśmy filmy pokazujące scenki historyczne odgrywane przez przedstawicieli poszczególnych gimnazjów w czasie przygotowania nowego wydania „Skarbów drzewa”. Potem młodzież miała okazję porozmawiać z autorką książki, a także poprosić ją o autograf.
Dalszą część spotkania wypełnił konkurs głośnego czytania fragmentów „Skarbów drzewa”. Udział w nim wzięło dziewięć osób, przedstawicieli obecnych gimnazjów.

Oto wyniki:

III miejsce zajęli:
Julia Ostrówka – ZSRA, Wiktoria Łakomska – Gim 1, i Jędrzej Drankowski – ZSRA

II miejsce: Martyna Jasińska – Gim 3

I miejsce: Adam Zwoliński – ZSRA.


Nagrodę publiczności uczniowie przyznali Natalii Moczulskiej i Martynie Jasińskiej z Gimnazjum nr 3, które swój tekst prezentowały w duecie.
Po tych emocjach pożegnaliśmy gościnne progi „Ekonoma”, mając nadzieję na jeszcze wiele ciekawych imprez w ramach programu „Sudety Zachodnie- Moja Mała Ojczyzna”.

Poniżej cytujemy wrażenia, jakie odnieśli ze spotkania, uczniowie naszej szkoły:
Spotkanie w bibliotece „Ekonoma” było bardzo przyjemne. Mogliśmy zadawać pytania Pani Lutowskiej, co było fantastyczne.
Brałam udział w konkursie pięknego czytania, poznałam nowe osoby z innych szkół, dlatego wspominam to spotkanie pozytywnie.
Narine Kuczyńska IIIf

Spotkanie było pouczające. Autorka książki „Skarby drzewa” to bardzo inteligentna i intrygująca osoba. Mogliśmy wszyscy zintegrować się tak, jak podczas nagrywania scen do nowego wydania książki. Do tego wszyscy dostaliśmy przekąski, co mnie mile zaskoczyło.
Jakub Prask IIIf

Na spotkaniu było ciekawie. Od autorki dowiedzieliśmy się nowych rzeczy o książce. Np. tego, że dokument założenia miasta nigdy nie istniał albo został zgubiony dawno temu…
Podczas spotkania panowała miła atmosfera.
Kajetan Filinger IIIf

niedziela, 4 grudnia 2016

ALBUM - Oskar Adam Keil (1856-1936) - przedsiębiorca i wydawca


Album "Oskar Adam Keil 1856-1936 przedsiębiorca i wydawca z Jagniątkowa" Roberta Rzeszowskiego ukazał się w dniu otwarcia wystawy pocztówek pochodzących z drukarni Keila oraz drewnianych, karkonoskich pamiątek, z należącego również do niego, zakładu snycerskiego. 

Autor książki, Robert Rzeszowski, od niemal trzydziestu lat jest kustoszem w Muzeum Karkonoskim w Jeleniej Górze. Pod swoją opieką posiada, między innymi, dużą kolekcję starych pocztówek. Urzeczony pięknem litografii pochodzących z zakładu Oskara Keila, Robert Rzeszowski  zorganizował wystawę pocztówek pochodzących z jego wytwórni (wiele z nich zostało wypożyczonych od prywatnych kolekcjonerów) oraz opracował tę książkę. 

Album, oprócz pięknie wydrukowanych, kolorowych fotografii pocztówek, zawiera zebrane przez autora informacje na temat rozwoju "przemysłu" pamiątkarskiego w Karkonoszach, drukarni litograficznej oraz fabryki galanterii drewnianej Keila, a także historii rodziny przedsiębiorcy z Jagniątkowa.

Folder reklamujący i wystawę, i album, zawiera kilka ilustracji, które znajdują się w książce
Znalezienie informacji na temat Oskara Keila oraz jego dwóch zakładów było zadaniem iście detektywistycznym. Zachowało się niewiele dokumentów dotyczących samego przedsiębiorcy jak i zatrudnianych przez niego pracowników. 
Historia założenia obu firm przez Oskara Keila, przeplata się z przepięknymi ilustracjami. Całość wydana jest na kredowym papierze. 
Naliczyłam 68 zdjęć pocztówek, kilka druków firmowych zakładów galanterii drewnianej oraz drukarni, dwa plany sytuacyjne przedsiębiorstwa, rachunek na papierze firmowym z ilustracją budynków firmy Keila, zdjęcie drzeworytu przedstawiającego sprzedaż pamiątek w Karkonoszach, kilka dokumentów i reklam, kilka zdjęć Jagniątkowa, gdzie mieszkał Oskar Keil, w tym jego willi i budynku drukarni litograficznej (zakład snycerki rozebrano), kilka diapozytywów z Muzeum Karkonoskiego przedstawiających wyroby z kory, drewna i mchu, kopertę na naklejki na szkło oraz przykładową naklejkę. 

Hotel i Villa Beyer na starej pocztówce z ok 1900r. (wydawca O.Keil - Agnetendorf)
Książka, zwłaszcza jak na swoje niewielkie rozmiary, prezentuje nam mnóstwo wiedzy na temat historii przemysłu pamiątkarskiego Karkonoszy i Jagniątkowa, mnóstwo faktów dotyczących nieistniejących zakładów Keila oraz dużą ilość pięknych ilustracji. 

Postanowiłam sprawdzić w internecie jak wygląda możliwość kupienia na aukcji pocztówki z litografią pochodzącą z drukarni Oskara Keila. Nie jest łatwo. Można znaleźć zdjęcia pochodzące z kolekcji, które posiadają zbieracze, trudniej jest trafić na jeden z pięknych egzemplarzy do kupienia. W porównaniu z pocztówkami wytwarzanymi przez inne drukarnie te, które wyszły spod ręki Keila są dużo droższe. Za cenę albumu, nie kupiłabym nawet jednej jego pocztówki. 
Które mnie urzekły najbardziej? 
Humorystyczne. 
Pokazują mieszkańców oraz turystów w wesołych sytuacjach, w tarapatach albo w śmieszny sposób. 
Zarówno pocztówki humorystyczne, jak i poważne, stanowią ogromny ładunek wiedzy na temat zwyczajów, strojów oraz poczucia humoru mieszkańców Karkonoszy sprzed stu lat. 

Fragment życia turystycznego pod Hotelem Beyers na przełomie XIX i XX wieku. autor - pracownia litograficzna O. Keil Agnetendorf
Polecam album każdemu - miłośnikowi historii, jako skarbczyk wiedzy o Karkonoszach oraz turystom, jako wartościową i piękną pamiątkę, do której na pewno wielokrotnie z przyjemnością wrócą.

Dla mnie, jest to jedna z piękniejszych książek w mojej biblioteczce!

Na temat wystawy pisałam TUTAJ (wydawnictwo litografii artystycznej) oraz TUTAJ (zakład snycerski).

Wystawa będzie eksponowana do 31 stycznia 2017 roku 
w Muzeum Karkonoskim w Jeleniej Górze.

Oskar Adam Keil 1856-1936 przedsiębiorca i wydawca z Jagniątkowa
Robert Rzeszowski
Wydawnictwo: Ad Rem, Muzeum Karkonoskie
data wydania 17 listopada 2016
ISBN 9788365295569
liczba stron 96

niedziela, 27 listopada 2016

Wyniki konkursu recytatorsko- wokalnego z okazji Święta Niepodległości

29 października 2016 roku odbył się
 Konkurs Recytatorsko-Wokalny 
z okazji 
Święta Niepodległości.

 A oto wyniki konkursu 
oraz 
zdjęcia.
















KONKURS RECYTATORSKI – recytacje najwyżej ocenione:


klasa
Nazwisko i imię

Punktacja 1-6
1b
Kędzior Anna
Tytuł: „Niepodległość”.
Autor: M. Wolski.
5
1c
Szturo Filip
Tytuł: „Gawęda o miłości ziemi ojczystej.
Autor: W. Szymborska.
6
1d
Kaczmarek Alicja
Tytuł: „Oblicze ojczyzny”.
Autor: T. Różewicz.
6
1f
Trusewicz Kacper
Tytuł: „Rzadko na moich wargach”.
Autor: J. Kasprowicz.
5
2c
Wasiuk Oliwia
Tytuł: „Panie Generale”.
Autor: Halina Młynkowa
Duniec Martin
Tytuł: „Opowiedz nam Ojczyzno”.
Autor: J. Szczepkowski.
6


5
2d
Kubala Przemysław
Tytuł: „Polsko, nie jesteś ty już niewolnicą”.
Autor: L. Staff.
5
2f
Zielonka Zuzanna
Tytuł: „Alarm”.
Autor: A. Słonimski.
5
2g
Sarzyńska Dominika
Tytuł: „Alarm”
Autor: A. Słonimski.
5







Regulamin konkursu recytatorsko- wokalnego z okazji Święta Niepodległości.


  1. Zgłoszenia reprezentacji klas do konkursu w bibliotece szkolnej do 25 X.
  2. Uczestnikami konkursu mogą być:

  • recytatorzy
  • soliści wokaliści
  • zespoły wokalne do 3 osób

  1. Repertuar:

  • wiersz o tematyce patriotyczno- niepodległościowej

albo

  • pieśń patriotyczna w wykonaniu solisty lub zespołu wokalnego do 3 osób

  1. Jury (p. B. Piastowicz, p. G. Lipska) oceniać będzie:

  • dobór repertuaru
  • interpretację
  • ogólny wyraz artystyczny

  1. Konkurs odbędzie się w bibliotece szkolnej w dniu 29 X o godz. 900.

środa, 23 listopada 2016

Oskar Adam Keil (1856-1936) - przedsiębiorca i wydawca - WYSTAWA W MUZEUM KARKONOSKIM cz. 2

Figurka Rübezahla z drewna i mchu - pamiątka dla turystów
17 listopada 2016 roku w Muzeum Karkonoskim otwarto wystawę starych pocztówek oraz galanterii drewnianej, pamiątek turystycznych i stolarstwa artystycznego. Wystawione eksponaty są doskonałą lekcją historii, pokazują jak żyli ludzie, jakie mieli zwyczaje, czym się pasjonowali.
W 1894 roku powstało znane na terenie Śląska i Niemiec wydawnictwo litografii artystycznej. Wydawnictwo działało do 1941 roku i wydawało pocztówki, druki reklamowe, foldery turystyczne oraz reklamy pensjonatów, schronisk i hoteli. 

W latach 1855 - 1945 działało w Jagniątkowie drugie co do wielkości i najstarsze w regionie przedsiębiorstwo wytwarzające wyroby z drewna. Produkty wytwarzane w zakładzie snycerskim znane były w całej Europie. Oba te przedsiębiorstwa należały do Oskara Adama Keil'a z Jagniątkowa. 
Wystawa potrwa do 31 stycznia 2017 roku.
Korki do butelek

Butelka z korkiem

Ozdoby ludowe z zawieszkami (na choinkę)



Figurki Rübezahla z drewna i mchu - pamiątki dla turystów


Figurki Rübezahla z drewna i mchu - pamiątki dla turystów

Fajka z poskręcanego korzenia

Drewniane fajki z podobizną Rübezahla  - pamiątki dla turystów


Wyroby snycerskie, po lewej stronie laborancka puszka drewniana
Figurki wykonywane były przez miejscowych rzemieślników z drewna, korzeni, kory, mchu i szyszek.

Dom Julius'a Fritsch'a mistrza snycerskiego, tokarza i wytwórcy zabawek w Jagniątkowie.
Zakład Litograficzny O. Keil, Jagniątków, pocztówka.

Zapraszam na część pierwszą  relacji z wystawy [TUTAJ]

niedziela, 20 listopada 2016

Oskar Adam Keil (1856-1936) - przedsiębiorca i wydawca - WYSTAWA W MUZEUM KARKONOSKIM cz. 1

Gospoda pod Zielonym Drzewem; Wysoka Łąka k/ Kowar, , ok.1900, Zakład Litograficzny O. Keil, Jagniątków, wzór zastrzeżony nr 81, zbiory prywatne
17 listopada 2016 roku w Muzeum Karkonoskim otwarto wystawę starych pocztówek oraz galanterii drewnianej, pamiątek turystycznych i stolarstwa artystycznego. Wystawione eksponaty są doskonałą lekcją historii, pokazują jak żyli ludzie, jakie mieli zwyczaje, czym się pasjonowali.

Wejście na Śnieżkę, powiększenie pocztówki na całą ścianę
W 1894 roku powstało znane na terenie Śląska i Niemiec wydawnictwo litografii artystycznej. Wydawnictwo działało do 1941 roku i wydawało pocztówki, druki reklamowe, foldery turystyczne oraz reklamy pensjonatów, schronisk i hoteli.

Turyści w Karkonoszach - na wesoło
W latach 1855 - 1945 działało w Jagniątkowie drugie co do wielkości i najstarsze w regionie przedsiębiorstwo wytwarzające wyroby z drewna. Produkty wytwarzane w zakładzie snycerskim znane były w całej Europie. Oba te przedsiębiorstwa należały do Oskara Adama Keil'a z Jagniątkowa.

kamień litograficzny
Kamień litograficzny, łupek litograficzny — odmiana spoistego kamienia wapiennego używana w formie płyt w litografii.
W zależności od koloru i twardości dzielą się na miękkie — jasne w kolorze, używane w rysunku piórkiem, kredką litograficzną, ossa sepia i rysunkach lawowanych oraz twarde — ciemne, używane w kamieniorycie i kwasorycie na kamieniu.[link] Rysunek przeznaczony do powielania wykonuje się na kamieniu litograficznym.

Kopia strony tytułowej pierwszego  (próbnego) egzemplarza przewodnika po Jagniątkowie z 1906 roku

Etykieta na butelkę. Poncz Rübezahla, Wytwórnia Likierów, Nalewek i Destylatów Hermanna Meiera z Jeleniej Góry


Na pocztówkach utrwalono takie wydarzenia jak powódź stulecia z 1897 roku:
Powódź w Kowarach


Powódź w Karpaczu

Możemy zobaczyć jak pracowano w hucie szkła:

Koloryzowane, powiększone zdjęcie: Huta Fritza Heckerta w Piechowicach. Widok na hutę i wnętrze z hutnikami przy piecu.
Oryginalna pocztówka

Ekspozycja zawiera także pocztówki z okolic Jeleniej Góry:

Powiększona pocztówka z Legnicy
 Wybrane pocztówki powiększono nawet do wielkości ściany w Muzeum:
Turyści na Śnieżce

Obok, w gablotach, znajdują się stare, oryginalne kartki pocztowe. Natomiast tekst pisało się z przodu pocztówki, a nie, jak to jest obecnie, z tyłu:

Willa Gerharta Hauptmanna w Jagniątkowie

Otwarcie wystawy


Zwiedzanie. W środku pani Regina Chrześcijańska, wydawca książki o Oskarze Keil'u


Na zakończenie relacji dwie powiększone i kolorowane pocztówki, które pokazują, jak Oskar Keil wyobrażał sobie Śnieżkę w ... 2000 roku  :)