środa, 18 stycznia 2017

Odnaleziono nieznaną powieść autorstwa matki Henryka Sienkiewicza!




Dopiero co zakończył się rok Henryka Sienkiewicza, a tymczasem, zupełnie przypadkiem odnaleziono powieść, którą napisała jego mama. Po 150 latach! Książka nie była nigdzie odnotowana, nikt nie miał pojęcia o jej istnieniu, nie miała także postaci klasycznej książki. Była publikowana w odcinkach w gazecie "Bazar" w 1856 roku. Henryk Sienkiewicz także publikował trylogię w odcinkach w gazecie, było to wówczas powszechnie praktykowane, a ludzie chętnie czytali takie "seriale".

Książka Stefanii z Cieciszowskich Sienkiewiczowej ma tytuł "Jedynaczka".

"Jedynaczka" jest to opowiadanie o losach rozpieszczonej dziewczynki, wychowywanej przez zakochanych w niej dziadków. - Kochają oni swoją wnuczkę, pieszczą i psują tym wychowaniem, efektem tego jest niestety życie według standardu: wszystko mi wolno, ja mam prawo do życia takiego, jakie sobie wymarzyłam, wszyscy powinni mi ulegać, treścią mojego życia jest zabawa, szukanie nowych przyjemności - opisywał prezes Towarzystwa im. H. Sienkiewicza. Według niego "Jedynaczka" to powieść bardzo dobrze skomponowana. - Jest konstrukcją zwartą, bardzo interesująco ujętą, w tak zwaną konstrukcję ramową, zaczyna się i kończy taką samą sytuacją - wyjaśniał Ludorowski. (LINK)

Cały artykuł, a w nim więcej szczegółów, znajdziecie TUTAJ.

niedziela, 15 stycznia 2017

Gniazdo żmij. Rzecz o laborantach z Karkonoszy

Większość z Was już wie, ale na wszelki wypadek informujemy, że nasza nauczycielka, Magdalena Woźniak, zajęła I miejsce w Konkursie Literackim "Z Biblioteki Ducha Gór" [LINK], ogłoszonym przez Wydawnictwo Ad Rem. 

16 grudnia 2016 roku, w Muzeum Dom Hauptmannów, zostały ogłoszone wyniki konkursu, w którym przyznano także dwa wyróżnienia oraz odbyły się spotkania z autorami. [LINK]

Książki wydano w ramach nowej serii, którą zapoczątkowała opisana już na naszym blogu pozycja "Lisowczycy w Kowarach" Romualda Witczaka [TUTAJ].

Książki z serii "Z Biblioteki Ducha Gór" można nabyć w księgarni regionalnej przy ulicy Okrzei 12 (jak wyjdziecie "tylnym wyjściem" na ul. Armii Krajowej, to po prawej stronie, vis a vis SP nr 2 jest skrzyżowanie z ulicą Okrzei: TUTAJ

 O książce można poczytać opinie:

W Książnicy Karkonoskiej TUTAJ 
W serwisie  BiblioNETka TUTAJ
W portalu Lubimy Czytać  TUTAJ

 
Relację ze spotkania opublikowano w Nowinach Jeleniogórskich.


W konkursie wyróżniono dwie książki:

"Mgła. W powojennej Jeleniej Górze…" - Leszka Żuka.

Książka w księgarni jest TUTAJ
Recenzja w Książnicy Karkonoskiej TUTAJ 
W serwisie  BiblioNETka TUTAJ
W portalu Lubimy Czytać TUTAJ

Wkrótce na blogu pojawi się nasza recenzja.











"Anatomia Nadczłowieka. Przewodnik dla początkujących" - Konrada Jaskólskiego

Książka w księgarni jest TUTAJ
Recenzja w Książnicy Karkonoskiej TUTAJ 
W serwisie  BiblioNETka TUTAJ
W portalu Lubimy Czytać TUTAJ 
W internetowym serwisie Nowe Myśli TUTAJ 

Nasza recenzja niebawem.









Nowiny Jeleniogórskie , w podsumowaniu roku 2016 pod względem kulturalnym, wyróżniły m. in. serię "Z Biblioteki Ducha Gór" jako "strzał w dziesiątkę" pod względem popularyzacji regionu .

niedziela, 8 stycznia 2017

Kiedyś na pewno t. 8 - Ewa Nowak

Oblicza zdrady

Kamila i Dorota chodzą do jednej klasy w liceum i są przyjaciółkami. Łączy je to, że obie mają problemy z rodzicami: jedna – nieobecnymi, bo zajętymi karierą zawodową, druga – kłócącymi się. Poza tym wszystko je różni: Kamila jest piękna, zdyscyplinowana, zdobywa laury w tańcu towarzyskim i ma chłopaka, natomiast Dorota nie dba o siebie, z nikim nie chodzi i poza językiem angielskim nie przykłada się do nauki.

W tej samej klasie uczą się też znana nam z poprzedniego tomu „miętowej” serii Kicia i jej przyjaciółka Natasza. Z części „Kiedyś na pewno” dowiemy się o romansie Kici ze starszym mężczyzną oraz dalszych losach kruchego związku Nataszy i Hadriana. Jednakże głównymi bohaterkami są Kamila i Dorota, a właściwie… zdrada.

Zdrada pojawia się na kartach powieści w bardzo różnych wariantach; od tej najboleśniejszej, raniącej osobę, z którą jest się w związku, zaczynając, przez niedochowanie powierzonej tajemnicy, na braku lojalności kończąc.

Kiedyś na pewno [Ewa Nowak]  - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE

Wydarzenia mkną szybko i sytuacja zmienia się jak w kalejdoskopie. Kamila symuluje kontuzję, bo już nie chce się jej ciężko trenować, jednocześnie czuje gorycz, że „wygryza ją” młodsza tancerka. Czy jej decyzja jest fair wobec partnera w tańcu, Sławka? Dorota marzy o empetrójce. Aby zrealizować swój cel, nadużywa zaufania bliskich osób.
Razem z bohaterkami zastanawiamy się nad tym, czy kiedy zdradza dziewczyna, jest tak samo jak wtedy, gdy zdradza chłopak, czy gorzej. Czy brak lojalności przyjaciółki można już nazwać zdradą? Czy zdrada w związku chłopaka i dziewczyny jest tym samym co zdrada w małżeństwie, czy nie? Czy zdradę można wybaczyć? Czy gorsza jest matka, która wyprowadza się z domu, czy taka, która zajęta karierą nie pojawia się w nim niemal wcale? Co jest istotniejsze w zdradzie: fakt jej zaistnienia czy pobudki kierujące człowiekiem? Wydarzenia mkną szybko i sytuacja zmienia się jak w kalejdoskopie. Kamila symuluje kontuzję, bo już nie chce się jej ciężko trenować, jednocześnie czuje gorycz, że „wygryza ją” młodsza tancerka. Czy jej decyzja jest fair wobec partnera w tańcu, Sławka? Dorota marzy o empetrójce. Aby zrealizować swój cel, nadużywa zaufania bliskich osób.

Razem z bohaterkami zastanawiamy się nad tym, czy kiedy zdradza dziewczyna, jest tak samo jak wtedy, gdy zdradza chłopak, czy gorzej. Czy brak lojalności przyjaciółki można już nazwać zdradą? Czy zdrada w związku chłopaka i dziewczyny jest tym samym co zdrada w małżeństwie, czy nie? Czy zdradę można wybaczyć? Czy gorsza jest matka, która wyprowadza się z domu, czy taka, która zajęta karierą nie pojawia się w nim niemal wcale? Co jest istotniejsze w zdradzie: fakt jej zaistnienia czy pobudki kierujące człowiekiem?



W kulminacyjnym momencie powieści, podczas babskiego spotkania koleżanek z klasy, dochodzi do konfrontacji Kamili, której mama odeszła od ojca z powodu jego zdrady, a Kicią, która zakochała się w żonatym mężczyźnie. Przy tym sama Kamila jest uwikłana podwójnie, bo z jednej strony zawodzi ją jej chłopak, Artur, a z drugiej strony pojawił się w jej życiu Marcin. Chociaż młoda i niedoświadczona, dziewczyna zaskakuje dojrzałością oceny sytuacji, gdy mówi: „Prawda jest taka, że to ja uchyliłam drzwi i wpuściłam zło do naszego związku. Ja”[1].

Książka bardziej przypomina sztukę teatralną niż powieść, ze względu na to, że akcja toczy się głównie dzięki dialogom. Niewielkie opisy są jak didaskalia w dramacie. Wszystkie ważne zdarzenia, emocje i tragedie kryją się w słowach, które zostały wypowiedziane, podsłuchane, przeczytane ukradkiem, w słowach, które mają naprawdę znaczyć coś innego, niż znaczą, w niedopowiedzeniach.

Misterna konstrukcja emocji, zwrotów akcji i wydarzeń przypomina pajęczą sieć – mocną, a jednocześnie wrażliwą na najmniejsze drgania. Jeśli coś się wydarzy w jednym miejscu, echo tego zdarzenia dotrze do każdego zakątka sieci. Wyrządzone komuś zło powraca ze zwielokrotnioną siłą.
Kiedy kończymy czytać tę niezwykłą książkę, dostajemy na drogę słowa Doroty: „Nie otwierajmy złu drzwi, bo potem tak strasznie trudno je zamknąć”[2].

Polecam ten tom bardzo gorąco. To jedna z lepszych powieści Ewy Nowak!

---
[1] Ewa Nowak, „Kiedyś na pewno”, wyd. Egmont Polska, 2013, s. 279.
[2] Tamże, s. 305.

niedziela, 1 stycznia 2017

Godzina zero - Agatha Christie

Otóż, proszę Szanownych Państwa, morderstwo w wyższych sferach nie jest tym samym, co zadźganie kumpla po pijanemu, gdy w ramach twardej argumentacji sięga się po sztachetę z płotu lub nóż sprężynowy, który przypadkiem miało się w rękawie. Morderstwo popełnione w wyższych sferach jest sztuką. Podobnie jak sztuką jest samo życie. Nie wystarczy zjeść posiłek, trzeba go zjeść elegancko; nie wystarczy pogadać przy kawie, trzeba prowadzić dyskusję zgodnie z zasadami savoire vivre; a nade wszystko, nie wolno dać się ponieść emocjom!
Choćbyście usłyszeli najbardziej nieprawdopodobną wieść, jeśli chcecie być w wyższych sferach szanowani, nie możecie po prostu zawołać ale heca!, czy co tam macie Państwo w zwyczaju wołać, nie, możecie jedynie unieść brew i zachowując kamienną twarz powiedzieć: Doprawdy? A potem upić łyk herbaty. 
Starannie wytreso... wychowane osoby z wyższych sfer są bardzo wyczulone na drobne, niewerbalne sygnały, które oznaczają burzę emocji tak silną, że każdy normalny człowiek dawno już by wytłukł wszystkie talerze. Nie mają wyjścia, gorset konwenansów nie zostawia wiele miejsca na oddech.
Zatem morderstwo jest sztuką; nie początkiem czegoś, a końcem, zwieńczeniem długotrwałych przygotowań, planów i przemyśleń mordercy. 
Dla ofiary, rzecz jasna, jest końcem jej życia. Morderstwo jest początkiem jedynie dla czytelnika, który zaczyna czytać książkę i ten tragiczny moment stanowi przyczynę wszczęcia śledztwa. Ale proces ten jest jedynie grą pomiędzy śledczym, a sprawcą. Natomiast do krwawego finału, tej tytułowej godziny zero, która stanowi początek naszego zainteresowania ową historią, wiedzie mnóstwo ścieżek.
I taka jest opowiedziana nam tym razem przez Agathę Christie historia. Morderstwo popełnione zostaje mniej więcej w połowie książki, ale przecież czytamy kryminał, do tego Agathy Christie, więc nie denerwujmy się, trup będzie, może nawet więcej, niż jeden. A co jest wcześniej? Ścieżki. Te wszystkie drogi, drobne zdarzenia, sytuacje i uwarunkowania, które prowadzą do finału w postaci odebrania komuś życia. 

Nudy, powiecie. Niesłusznie. Pamiętajcie Szanowni Państwo, że macie do czynienia z człowiekiem z wyższych sfer, kimś, kto perfekcyjnie panuje nad emocjami, jest niebywale inteligentny, a popełnione przez niego morderstwo to sztuka najwyższej jakości. 
Wybija godzina zero. Ginie człowiek. Do gry przystępuje nadinspektor Battle, który szczęśliwie dla swojego siostrzeńca, inspektora Leacha, odwiedził go podczas swojego urlopu. To nie jest śledztwo dla mało doświadczonego policjanta, to wyrafinowana rozgrywka, starcie dwóch, potężnych przeciwników, których bronią jest... z jednej strony skrupulatnie przemyślany plan, a z drugiej, doświadczenie i głęboka znajomość ludzkiej psychiki. 
Szanowni Państwo! Jak zwykle wszystko podane jest na tacy, co stwierdzam z całą odpowiedzialnością, wertując książkę wstecz. Jak zwykle, dałam się zwieść sztuczkom, które stosowała Agatha, odwracając moją czytelniczą uwagę od tego co ważne i skupiając ją na sprawach nieistotnych. Ale czyż tego samego problemu nie miał nadinspektor Battle? 
Jak zawsze zaskoczona rozwiązaniem zagadki, polecam serdecznie!

Godzina zero [Agata Christie]  - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE
Godzina zero
Tłumaczenie Anna Bańkowska
tytuł oryginału Towards Zero
data wydania 14 lutego 2013
ISBN 9788324592920
liczba stron 176

wtorek, 27 grudnia 2016

Ogólnopolski Konkurs Literatury Fantasy "Źródła Marzeń"



QUBUS Group już po raz trzeci organizuje 

Ogólnopolski Konkurs Literatury Fantasy "Źródła Marzeń":

Zgłoś się -> sprawdź swoją wiedzę -> wygraj wakacje w zamku!

Ostateczny termin nadsyłania zgłoszeń: 7 marca 2017

 
I etap (szkolny): 16-17 marca 2017
II etap (finały): 22 kwietnia 2017


Tym razem będzie można sprawdzić swoją wiedzę z zakresu:

 
- literatury J. K. Rowling, serii o przygodach Harry’ego Pottera
- literatury J. Flanagana, serii o przygodach zwiadowcy Willa Treaty’ego
- literatury C. S. Lewisa, serii przygód rodzeństwa Pevensie
- literatury J. R. R. Tolkiena, serii przygód Frodo Bagginsa oraz jego wuja Bilba


Nagrody główne: osiem dwunastodniowych wakacyjnych pobytów (obóz Szkoły Czarodziejów lub Szkoły Tropicieli Queverton!) w jednym z polskich zamków
(Gniew, Czocha, Moszna, Kliczków, Krasiczyn, Giżycko, Baranów Sandomierski)!

Sprawdź szczegóły: http://zrodlamarzen.pl/
 

Przeczytaj regulamin konkursu: http://zrodlamarzen.pl/wp-content/uploads/2016/12/Regulamin-III-Ogólnopolskiego-Konkursu-Literatury-Fantasy.pdf
 

Zapisz się: http://zrodlamarzen.pl/panel-zgloszenia

W razie pytań zadzwoń 728 66 33 23 lub napisz konkurs@zrodlamarzen.pl


piątek, 23 grudnia 2016

Morderstwo w Boże Narodzenie

Z okazji Świąt składamy wszystkim 
najserdeczniejsze życzenia wszelkiej pomyślności!

* * *
„Krok po kroczku….” nadchodzą Święta, zewsząd słychać słodkie, świąteczne piosenki, oczy radują się widokiem tysiąca lampek, w reklamach zgodna rodzinka zasiada wspólnie do stołu, obdarzając się uśmiechami. Bajka.

Bajka, w którą staramy się wierzyć i której życzymy wszystkim, komu składamy życzenia. Padają słowa: „ciepłych, rodzinnych…”, „w gronie rodziny” i tak dalej, zupełnie tak, jakbyśmy zapadli na jakiś rodzaj amnezji. Jakbyśmy zapomnieli, że rok temu było nam przykro, bo ciotka znów rzucała kąśliwe uwagi na temat naszej bluzki, wujek nawet nie skwitował uśmiechem prezentu tylko skrzywił się pod nosem, matka cały czas narzekała, babka krytykowała potrawy kupione w sklepie, a dziadek po raz setny opowiadał znaną wszystkim historię o dubeltówce i tym podobne. A jednak odpowiadamy na zaproszenie, jedziemy, niekiedy przez pół Polski, chociaż nie mamy ochoty, aby Święta spędzić z krewnymi.

Nie inaczej było z dziećmi Simeona Lee, który wezwał swoich synów wraz z żonami, aby wspólnie spędzić Święta Bożego Narodzenia w ich rodzinnym domu Gorston Hall, Longdale, Addlesfield. Apodyktyczny staruszek z niektórymi z nich nie widział się nawet dwadzieścia lat. Przez ten czas synowie pielęgnowali urazy do ojca i do siebie nawzajem. Ich żony także nie były zachwycone perspektywą nudnych Świąt w towarzystwie nieznanego teścia. Jednakże sędziwy starzec był majętny i w zaproszeniu nie zapomniał napomknąć o zmianach w testamencie, które zamierzał poczynić. Ta informacja zmobilizowała synów oraz ich żony.
Na miejscu okazało się, że przybył również, przebywający za granicą Anglii, syn marnotrawny Harry oraz, ku zaskoczeniu wszystkich, jedyna wnuczka Simeona Lee. Jej nieżyjąca już matka była jedyną córką ekscentrycznego staruszka, zresztą wyklętą przez niego z powodu człowieka, którego wybrała na męża.

Tymczasem Herkules Poirot gościł u pułkownika Johnsona, szefa policji w Middleshire, gdzie wspominali słynne przestępstwa, o których było swego czasu głośno i dyskutowali o najlepszych sposobach ogrzewania. Pułkownik chwalił dobre kominki, zaś Poirot był zwolennikiem centralnego ogrzewania. Rozmowa zeszła także na temat zbliżających się Świąt:
„- Czas Bożego Narodzenia to czas przebaczania i dobrej woli. -  Johnson nie pozwolił mu kontynuować. – Wszyscy życzą sobie samych dobrych rzeczy, a spokoju przede wszystkim, świętują. Pokój całemu światu.
      Herkules Poirot usiadł głębiej w fotelu, splótł dłonie i przypatrywał się w zadumie swojemu gospodarzowi.
- Czy według pana czas Bożego Narodzenia nie sprzyja popełnianiu zbrodni?
- To właśnie miałem na myśli – potwierdził Johnston.
(...) Służący pułkownika wszedł do pokoju.
- Dzwoni inspektor Sugden, sir.
- W porządku. Już podchodzę.
      Johnson przeprosił Poirota i zniknął za ścianą. Wrócił po trzech minutach z ponurą, wzburzoną twarzą.
- A niech to diabli! Morderstwo! W samą Wigilię!
Poirot uniósł brwi.”[1]
      Ofiarą okazał się senior rodu, który przygotował sobie świąteczną zabawę polegającą na skłócaniu każdego z każdym. Jednakże, jak się powiada, niedaleko pada jabłko od jabłoni, krew nie woda i tak dalej, jeśli chodzi o genetykę w obiegowym wydaniu, czyli nie tylko Simeon Lee zaplanował niespodziankę na święta. Kiedy odkryto zbrodnię, padły cytaty z Biblii i z Szekspira, wygłoszone przez zszokowanych domowników. Większość przebywających w domu gości oraz służących, miało powód do popełnienia przestępstwa. Podczas śledztwa mnóstwo ciemnych sprawek, sekretów i oszustw ujrzało światło dzienne, jak i wiele silnych uczuć, łączących dwoje ludzi. 

Jednakże to, kim okazał się sprawca, przeszło moje najśmielsze oczekiwania! 
Polecam nie tylko na Święta!
-----------
[1] „Morderstwo w Boże Narodzenie”, Christie Agatha, tłumaczenie Mincarz Andrzej, Wydawnictwo Dolnośląskie 2014, s. 71-73

Morderstwo w Boże Narodzenie
Tłumaczenie Andrzej Milcarz
tytuł oryginału Hercule Poirot's Christmas
data wydania wrzesień 2011 (data przybliżona)
ISBN 9788324590827
liczba stron 232
118/2015

niedziela, 18 grudnia 2016

Szkoła czarodziejów czyli zostań bohaterem ulubionej powieści!

Czy marzyliście kiedykolwiek, aby zostać bohaterem ulubionej książki? Pojechać do Hogwartu i stać się Harrym Potterem, albo do Ker-Paravel – stolicy Narnii? zamiast nudnych kolonii lub zimowiska przeżywać przygody wykorzystując zaklęcia, magiczne artefakty, uczyć się, jak przygotować tajemne mikstury, jak zajrzeć w przyszłość, jak wykonać powierzone tajne misje…? A może wolisz Szkołę Tropicieli: Bractwo Pierścienia?
Podczas targów Dobrej książki we Wrocławiu, 3 grudnia br natknęłam się na stoisko Krainy Queverton. Wszystko tam było magiczne, także smok, bardzo przyjazny. 

Przewodnicy i Profesorowie Szkoły Czarodziejów nauczą Cię jak rzucać zaklęcia z kunsztem Hermiony, jak opiekować się magicznymi zwierzętami, by zdobyć ich zaufanie tak jak Hagrid, jak wykorzystać iluzję i porwać tłum za swoimi sztuczkami, jak rozmawiać z Dementorami, tworzyć receptury, ważyć eliksiry…
Kraina Queverton
Jest rzeczywistym odzwierciedleniem marzeń każdego, kogo fascynuje literatura i filmy z kręgu szeroko rozumianej fantastyki, ze szczególnym naciskiem na przygody dziejące się w różnych światach fantasy.
 Inspiracją twórców krainy są historie, przygody, legendy i opowieści z dziesiątek publikacji autorów różnej narodowości, którzy tworzą fantastyczne światy, ciekawych bohaterów i niesamowite scenariusze zdarzeń. Do autorów tych należą przede wszystkim: J. K. Rolling ze swoją serią przygód o Harrym Potterze, J. Flanagan ze zwiadowcą Willem Treatym i jego kompanami Halten, Horacem, Alyss, J. R. R. Tolkien z rodem Bagginsów, R. Riordan z utalentowanym Percym Jacksonem, C. S. Lewis z dziećmi Adama i Ewy, P. V. Brett z wytatuowanym runami po uszy Arlenem, T. Zahn – jeden z autorów wielkich serii dot. „Gwiezdnych Wojen” i wielu, wielu innych autorów, których powieści są mniej popularne, czy skierowane do węższej grupy czytelników, choćby z uwagi na wiek.
Przygody głównych bohaterów powieści oraz elementy ich życia codziennego są umiejętnie komponowane w świat Quevertonu, który skądinąd posiada własne postacie, terytoria, spiski, intrygi i wszelkie elementy, które muszą znaleźć się w porządnym świecie fantasy. Mapa Quevertonu obejmuje nie tylko zamki i pałace, takie jak: Gniew, Czochę, Kliczków, Krasiczyn, Mosznę, Baranów Sandomierski, Giżycko czy Witaszyce, ale również miasta, m.in.: Warszawę, Katowice, Trójmiasto, Wrocław oraz niemieckie Drezno, czeską Pragę, czy ukraiński Lwów. We wszystkich tych miejscach aktywnie działają quevertonowscy bohaterowie: Namiestnik, Lord Protector, Valerius Virtus, czy ród Sanguinów.

Naturalnie wydarzenia w Krainie Queverton przyjmują najwyższe obroty w czasie, kiedy dzieci i młodzież mają wolne od powszechnej nauki, czyli w ferie zimowe i wakacje letnie. Wtedy to swoje podwoje otwierają Szkoły Quevertonu, które w niezwykły sposób łączą zdobywanie pożytecznych umiejętności z zabawą w „rzeczywisty świat fantasy”. Queverton, jako świat łączący fanów fantastycznych przygód dziejących się w tajemniczej przeszłości oraz tych, którzy wolą zaglądać daleko w przyszłość, posiada na swoich ziemiach szkoły – programy zabawy – dla nich wszystkich.
Szkoła Czarodziejów Queverton odpowiada miłośnikom zaklęć, mocy wewnętrznej, niewyjaśnionych zdarzeń, szczególnie polecana fanom Harry’ego Pottera, jest zobowiązania do kształcenia uczniów – młodych czarodziejów, którzy obronią Krainę przez złymi czarnoksiężnikami i postaciami parającymi się czarną magią.
Szkoła Tropicieli Queverton, jako zbrojne ramię Krainy, jest odpowiedzią dla chcących pobawić się w bycie rycerzem, zwiadowcą, kurierem, posłańcem i innymi bohaterami, gdzie wzorem do naśladowania jest Halt ze swoim uczniem Willem Treatym, czy Frodo Baggins.
Szkoła Iluzjonistów to gratka dla fascynatów nie tylko sztuki iluzji (znikających kart, lewitującego stolika), ale również tajemniczej „alchemii” – mieszania odczynników chemicznych, żeby powstał dym itd.
Queverton, jako kraina istniejąca od zawsze i na wieki, we wszystkich czasach i w każdej przestrzeni, nie zapomina o fanach „Gwiezdnych Wojen”, czy „Star Treka”, dla których otwiera Gwiezdną Akademię, której rekruci każdego lata bronią przejścia portalem czasu przed galaktycznymi wrogami Quevertonu…

Szkoła Czarodziejów QUEVERTON w Zamku Gniew
„Spadkobiercy Myśli”
Uczestnicy przenoszą się w świat, pełen przygód, nowych, ciekawych znajomości oraz niecodziennych zajęć. Poza starannie dobranymi Profesorami (wychowawcami), niesamowitą atmosferę buduje wielkość i tajemniczość Zamku. Raj dla fanów Szkoły Magii i Czarodziejstwa Hogwart! Przednia zabawa inspirowana przygodami trójki przyjaciół: Harry’ego Pottera, Hermiony Granger i Rona Weasley’a.
„Spadkobiercy Myśli” – opis fabuły pojawi się po zakończeniu misji „Tajemnica Rubinowej Fortecy”, gdyż od jej przebiegu i finału uzależniona jest letnia misja czarodziejów i tropicieli w Zamku Gniew.

INAUGURACJA letniego semestru Ligi Czarodziejów rozpoczyna się od uroczystej kolacji, w czasie której uczestnicy otrzymują szaty. Po kolacji następuje magiczny przydział do Domów, tzw. „Tiara Przydziału” oraz przedstawienie Profesorów. Od tego mementu uczestnicy stają się uczniami Szkoły.
Zajęcia i imprezy* realizowane w trakcie wypoczynku** skupione są wokół następujących Wydziałów:
Wydział Nauk Stosowanych:
przedmioty: zielarstwo i ziołolecznictwo (nauka o ziołach i ich wpływie na zdrowie człowieka), kryptografia i kryptoanaliza (nauka kodowania i dekodowania wiadomości za pomocą szyfrów), pierwsza pomoc (nauka podstawowych umiejętności z zakresu pierwszej pomocy), warsztaty kreatywności (kształtowanie umiejętności wolnego, nieograniczonego myślenia), eksperymenty i doświadczenia (wybrane elementy z dziedziny fizyki i chemii),
imprezy: Konkurs Kreatywności „Magia Umysłu”.
Wydział Umiejętności Nadzwyczajnych:
przedmioty: wróżbiarstwo, czyli sztuka przepowiadania przyszłości i odkrywania tajemnic przeszłości (symulacja wróżenia różnymi technikami), studnia zaklęć (nauka zaklęć stosowanych w książkach o przygodach Harry’ego Pottera – po zajęciach istnieje możliwość dołączenia do Klubu Pojedynków), historia magii i Magów (wybrane elementy z historii magii zaczerpnięte z różnych kręgów cywilizacyjnych), Potęga Run (nauka kreślenia Run i ich znaczenie), różdżkoznawstwo (wiedza dot. rodzajów różdżek, ich znaczenia oraz budowy), alchemia i eliksiry (m.in.: bezpieczne zabawy z suchym lodem czy ciekłym azotem), galeria talizmanów (wybrane elementy z wiedzy o talizmanach, amuletach – rodzaje, historia, znaczenie),
imprezy: Turniej Trójmagiczny (trzy zadania dla wybranych uczestników z każdego Domu), Quiz Wiedzy o Świecie Harry’ego Pottera, zabawa fabularyzowana: „Komnata Tajemnic została otwarta”, nocne zwiedzanie zamku (dla chętnych) – zwiedzanie połączone z legendami zamku.
Wydział Rozrywki Niekonwencjonalnej:
przedmioty: quidditch SC (gra czarodziejów, której zasady oparte są o grę znaną z przygód Harry’ego Pottera – zgodnie ze światowymi standardami), rytm i ekspresja (nauka tańców różnych stylów tanecznych), szachy (nauka gry oraz podstawowych strategii) i inne gry planszowe (typu: „Osadnicy z Catanu”), „Wyznawcy Sanguinów” (karciana gra logiczno-strategiczna), gry i zabawy plebejskie (różne aktywności ruchowe na świeżym powietrzu), fabryka głosu (nauka podstaw emisji głosu, technik recytacji oraz wybranych piosenek).
imprezy: Turniej Quidditcha, DanceFeast (wielki turniej umiejętności tanecznych), „Wyznawcy Sanguinów” – finałowa rozgrywka, Turniej o tytuł Minstrela Quevertonu.

Szukaj TUTAJ

Szkoła Tropicieli QUEVERTON w Zamku Gniew
„Tajemnica Rubinowej Fortecy”
Uczestnicy przenoszą się w świat, pełen przygód, nowych, ciekawych znajomości oraz niecodziennych zajęć. Poza starannie dobranymi Mistrzami (wychowawcami), Łuczniczką, Paladynem i Asasynem, niesamowitą atmosferę buduje wielkość i tajemniczość Zamku. Raj dla fanów Śródziemia, Araluenu, Panem! Przednia zabawa inspirowana przygodami bohaterów, jak np.: Will Treaty, Halt O’Carrick, rodzeństwo Pewensie czy Frodo, Bilbo i cała Drużyna pierścienia.
„Tajemnica Rubinowej Fortecy”
Okazało się, że moce Czarnoksiężnika sprowadzonego przez Damaris nie wystarczają, aby pokonać dobrze wyuczonych w swym fachu czarodziejów, wspieranych ochoczo przez tropicieli. Mało tego, uciekając krętymi krużgankami do jednej z czterech wież, w której pozostawił uchylony portal do swej cuchnącej pieczary, upuścił księgę napisaną przez budowniczych zamczyska. Legenda głosi, że jedna spośród opowieści jest historią prawdziwą – tajemnicą Rubinowej Fortecy. Czy czarodziejom i tropicielom uda się rozwikłać zagadkę?
Damaris, przywódczyni Rodu Sanguinów – wrogów Quevertonu, uwięziwszy Catalina w puszczy
kliczkowskiej, poczuła się na tyle silna, aby sprowadzić Ducha Lodu w północne księstwa Krainy. Szczególnie Zamek Gniew był w niebezpieczeństwie, gdyż jako stolica Księstwa i jednocześnie twierdza na lewym brzegu Vistuli, stanowiła zawsze niezwykle ważny punkt oporu. Dzięki jednak odwadze, zręczności i przebiegłości quevertonowskich tropicieli, Duch na zawsze został rozgromiony. I wydawałoby się, że życie w Księstwie uspokoi się na jakiś czas… Jednak rozdrażniona Damaris, wyciągając kolejnego asa z rękawa swej przeczarnej peleryny, nakłoniwszy Czarnoksiężnika do powrotu na swe dawne ziemie, przysporzyła nie lada problemów Ambasadorom Quevertonu. Czarnoksiężnik jednak, którego prawdziwego imienia do dzisiaj nikt nie poznał, musiał po raz kolejny ulec wiedzy i umiejętnościom naszych wspaniałych czarodziejów i opuścić rubinową twierdzę. A że uciekał w wielkim pośpiechu nieoczekiwanie pozostawił po sobie coś, co być może pomoże w dalszej walce z Sanguinami…

Szukaj TUTAJ

Szkoła Iluzjonistów QUEVERTON
Szkoła Iluzjonistów Queverton to idealne miejsce dla tych, którzy pragną pozostawać niezauważeni i działać z drugiego planu, niczym szare eminencje na dworach władców. Atmosferę i niezapomniany klimat budują tutaj nie tylko zamki i warownie, ale również wielkie postaci Quevertonu, podobne do Malcolma ze „Zwiadowców”, członków „Zakonu Feniksa” i innych tajemniczych bohaterów, którzy udzielają nauk młodym adeptom Szkoły.
Szkoła Iluzjonistów to najbardziej tajemnicza sekcja w całej edukacji młodych Quevertonów, to subtelne połączenie umiejętności czarodziejskich, tropicielskich i zwiadowczych oraz przede wszystkim elementy iluzji, alchemii i innych umiejętności, których działanie potrafi zwieść wrogów Krainy na manowce.
Średniowieczne zamki, stroje, fabuła, zajęcia z prawdziwymi iluzjonistami, magiczne triki, oszukiwanie zmysłów… Dowiedz się, co to znaczy konspiracja, intryga, siła i potęga umysłu!
Masz co najmniej 11 lat, umiesz sam zjeść i umyć się ;)? Zakładam, że jesteś fanem literatury fantasy, przede wszystkim serii o przygodach „Harry’ego Pottera”, „Zwiadowcy” czy „Opowieści z Narnii” i chcesz przeżyć podobne przygody, jak bohaterowie brytyjskiego Hogwartu, Araluenu czy Narnii. Marzysz być kimś o wielkich zdolnościach, ale pozostawać niezauważony, jak szare eminencje, a przy okazji nauczyć się tajemniczych trików iluzji? W takim razie z radością przyjmujemy Cię w szeregi Uczniów Szkoły Iluzjonistów.

Kraina Queverton TUTAJ


Szkoła czarodziejów TUTAJ

Szkoła tropicieli TUTAJ 

Szkoła Iluzjonistów TUTAJ

 Queverton na Facebooku TUTAJ