piątek, 7 kwietnia 2017

Wrażenia ze spotkania z panią Katarzyną Ryrych


   

O książkach pani Katarzyny Ryrych napisaliśmy TUTAJ. Natomiast we wpisie z 31 marca przeczytacie recenzję książki "Król", która znajduje się w szkolnej bibliotece TUTAJ.

  Bardzo podobała mi się ta lekcja, chciałabym więcej takich lekcji polskiego. Pani Katarzyna Ryrych była bardzo otwarta i ciekawiło mnie to, co opowiadała o swojej karierze czy różnych przygodach, które jej się przytrafiły.
Julia Bartków, 2b
♥  ♥  ♥

     Spotkanie z panią Ryrych było bardzo ciekawym przeżyciem. Uważam, że takie lekcje polskiego są bardzo potrzebne młodzieży. Jestem pod wrażeniem, ile pani miała nam do powiedzenia. Chciałabym częściej słuchać takich ciekawych wypowiedzi.
Vittoria Marconi 2b
 ♥  ♥  ♥

     Spotkanie z pisarką – Katarzyną Ryrych było wyjątkowe. Mogliśmy dowiedzieć się sporo o jej życiu. Pisarka opowiadała ciekawe historie i odpowiadała na nasze pytania. Pani Katarzyna zainspirowała nas do czytania jej książek. Postaram się przeczytać chociaż jedną jej książkę.
Michał Sadecki 2b
 ♥  ♥  ♥

     Myślę, że pani Katarzyna Ryrych jest miłą i sympatyczną pisarką i nauczycielką. Spotkanie z tą osobą było ciekawe. W większości autorka opowiadała o swoim życiu i o tym, jak zaczęła pisać książki. Przy okazji można się było dowiedzieć o historii środkowego palca* czy numerach Jamesa Bonda „007”. Podobało mi się.
Kuba Rostkowski 2b
 ♥  ♥  ♥

     To spotkanie autorskie było dla mnie miłym i interesującym urozmaiceniem czasu. To, że pisarka gra na kilku instrumentach, maluje i uczy języka angielskiego w wojsku, bardzo mnie zaskoczyło. Szczerze mówiąc, na początku nie bardzo byłam przekonana co do atrakcyjności tego spotkania, bo jestem sportowcem i szkoda mi było lekcji w – fu, lecz po wyjściu z Książnicy załowałam, że każdy w-f tak nie wygląda…
Julia Kolendo 2b
 ♥  ♥  ♥


     Spotkanie z panią Ryrych podobało mi się. Pisarka jest bardzo otwartą osobą i dużo nam o sobie opowiedziała. Jest pozytywna i odpowiada na wszystkie pytania. Zdziwiłem się, gdy powiedziała nam, że kupiła sobie słownik rapu. Cieszę się, że mogłem posłuchać tak kreatywnej pisarki.
Damian Ciemniejewski 2d
 ♥  ♥  ♥

     Pisarka opowiadała o swoim zawodzie i zainteresowaniach w sposób interesujący i zachęcający do poznania lepiej swiata jej książek. Szczególnie zainteresowały mnie ksiązki „Pepa w raju” i „Denim blue”. Niedługo znajdą się one na mojej półce z przeczytanymi ksiązkami.
Julia Liwacz 2d
 ♥  ♥  ♥

    Spotkanie z panią Katarzyną Ryrych miało tylko jeden minus – było za krótkie.
Julia Szalińska 2d
 ♥  ♥  ♥

Pani Katarzyna Ryrych  ma trzy koty, psa i niedawno uratowanego konia. Historia, którą zapamiętałam najlepiej, to ta o jej przyjacielu Teodorze. Pani Katarzyna jest bardzo miła, inna od poznanych przeze mnie wcześniej pisarek.
Wiktoria Drapiej 2d

♥  ♥  ♥

* o historii środkowego palca przeczytacie w naszym kolejnym wpisie 
 

piątek, 31 marca 2017

KRÓL - Katarzyna Ryrych


Ludzie dzielą się na mądrych i głupich, biednych i bogatych, szczęśliwych i nie, oraz na wiele innych sposobów. W jednym kraju, a nawet w jednym mieście, mieszkają osoby tak różne, jakby pochodziły z całkiem innej planety. Jednakże każdy chciałby z osoby biednej i nieszczęśliwej stać się bogatą i mającą powodzenie, natomiast odwrotnie – nikt.
Niezależnie od tego, czego sobie życzymy, życie szykuje różne scenariusze. Oto siedmioletni Patryk, wychuchany jedynak z bogatej dzielnicy, na skutek plajty firmy prowadzonej przez jego ojca, trafia wraz z rodziną do najgorszego miejsca jakie mógłby sobie wyobrazić - do lokalu zastępczego podobnego do slumsów i zwanego Brooklynem. Jego piękna mama podejmuje pracę sprzątaczki, żeby związać koniec z końcem, a ojciec …. pije i bije. Niżej upaść się już nie da.
„… nie należymy już do tamtego świata. Do świata przyjęć ogródkowych, zakupów w Almie, rodzinnego grillowania i kina familijnego.”[1] – stwierdził w pewnym momencie Patryk, gdy rozmyślał nad losem swoim i mamy. „Pewnie tęskniła do tamtego czasu, ale ja odnalazłem się w Brooklynie nad wyraz szybko”[2]
Minął rok, nadeszły wakacje, a ojciec Patryka na dłuższy czas utkwił w szpitalu. Puszczony samopas chłopak przeszedł przyspieszony kurs dojrzewania, poznał nową okolicę, nauczył się radzić sobie w nowych warunkach i … odkrył potęgę wyobraźni. Wszystko to, co się nam przydarza to nie tylko fakty, ale przede wszystkim sposób, w jaki na nie patrzymy i co o nich myślimy, a sposób myślenia Patryka zmienił się całkowicie. Tego lata, podczas wakacji w Brooklynie, zjawił się w życiu Patryka Celestyn – mężczyzna o białych włosach jak Geralt z Rivii, w papierowej koronie oraz z wytatuowanymi skrzydłami na plecach. Jak łabędź, albo anioł.
„Tego lata Celestyn był dla mnie wszystkim. Bogiem, przyjacielem, królem w papierowej koronie. Siedząc na ławce, chłonąłem każde jego słowo. Życie zamieniło się w opowieść, o jakiej nawet nie śniłem. Było w niej dwóch bohaterów – Celestyn i ja. Brooklyn zamienił się w krainę, w której codziennie zdarzały się cuda.”[3]
Kim był Celestyn? To bardzo interesująca postać. Wyobraźcie sobie, że w poszukiwaniach dotarłam nawet TUTAJ. Ale to, kim Celestyn był, a kim nie, wydaje mi się mniej ważne od tego, że miał dla Patryka to, czego nie mieli jego rodzice – czas. Mnóstwo czasu, który spędzali razem, wspaniałe chwile, które dostarczyły chłopcu takich wrażeń, jakich jego ojciec, kiedy był jeszcze bogaty, nie byłby w stanie mu kupić.

Wszystko to, co się wydarzyło, opowiada nam Patryk. Jednak my, pomiędzy wierszami jego opowieści, pośród zachwytów nad wyprawami z Celestynem zauważamy, że nie wszystko jest takie, jak się Patrykowi wydaje. Nasz bohater oraz jego tajemniczy przyjaciel wiodą żywot biedaków. Ale czy na pewno? Katarzyna Ryrych potrafi przewrotnie zmusić nas do zastanowienia się nad tym, czym w rzeczywistości jest bogactwo i czy na pewno są to pieniądze.

Książkę można odczytywać na wielu płaszczyznach, a także powrócić do niej po latach, by odkryć mnóstwo nowych, porządnie ukrytych wątków i znaczeń. To rodzaj książki, w której czytelnik w każdym wieku znajdzie coś dla siebie.
Ciekawi bohaterowie oraz żywe, błyskotliwe dialogi sprawiają, że trudno się od niej oderwać.

Serdecznie polacam!

------------------
[1] „Król”, Ryrych Katarzyna, Wydawnictwo Literatura, s. 88
[2] tamże
[3] tamże, s. 28
[4] tamże, s. 7

Książka była nominowana do Nagrody Literackiej Miasta Stołecznego Warszawy, została wyróżniona przez polską sekcję IBBY jako Książka Roku 2015 oraz wpisana na Listę Skarbów Muzeum Książki Dziecięcej.

Książka czeka już na Was w szkolnej bibliotece!


 MW

Książki z serii Plus Minus 16




czwartek, 30 marca 2017

Katarzyny Ryrych książki dla młodzieży

Książki z serii Plus Minus 16


2 kwietnia bieżącego roku część z Was weźmie udział w spotkaniu autorskim z panią Katarzyną Ryrych.  Prezentujemy kilka książek autorki, które napisała dla młodzieży (pani Katarzyna pisze także książki dla dzieci i dla dorosłych).

*  *  *
Jako pierwszą prezentujemy książkę "Król", której recenzja ukaże się na naszym blogu już jutro.

Król

Katarzyna Ryrych
Seria: Plus Minus 16
Wydawnictwo: Literatura
data wydania 21 października 2015
ISBN 9788376724058
liczba stron 152
 
"Patryk po bankructwie firmy ojca i utracie domu ląduje z dnia na dzień w lokalu zastępczym w odrapanym dwupiętrowym bloku. W przeciwieństwie do matki szybko przystosowuje się do życia w „Brooklynie”, jak nazywają blok osiedlowe dzieciaki. Zapomina o dawnym życiu – o jego dobrych stronach, luksusach i znajomych, którzy wraz z tym wszystkim zniknęli.
Podczas wakacji na szarym, betonowym podwórku Patryk poznaje Celestyna – bezdomnego mężczyznę, który staje się jego mentorem, od którego uczy się, jak przetrwać w nowym środowisku.
Ciepła i wzruszająca powieść o sile przyjaźni, o tym, że nie można oceniać ludzi po pozorach i nie wszystko jest takie, jak się zdaje w pierwszej chwili" [nota wydawcy]


 
  *  *  *

Za wszelką cenę
Katarzyna Ryrych
Seria: Plus Minus 16
Wydawnictwo: Literatura
data wydania 13 maja 2014
ISBN 9788376723006
liczba stron 224

"Babcia Julii miała swoje tajemnice, o których nie wiedziała nawet jej najbliższa rodzina. Odeszła od męża, wyjechała za granicę. Po śmierci zostawiła wnuczce dom we Włoszech. Teraz Julia, błądząc po rzymskich uliczkach i wypatrując czarnego, magicznego kota, stara się dowiedzieć, kim tak naprawdę była Caterina. Pomaga jej w tym pracująca w pizzerii Bentornata, z którą ciężko się zaprzyjaźnić, i przewodnik po Wiecznym Mieście – Marco.Próbując zrozumieć wybory życiowe babci, Julia zaczyna dostrzegać jej cząstkę w sobie samej.

Powieść, dzięki której przeniesiesz się do pachnącej pesto, cytryną i oliwkami, nagrzanej południowym słońcem, skąpanej w słonej, morskiej wodzie Italii. To będzie udana wakacyjna podróż."[nota wydawcy]

Ciekawą opinię znaleźliśmy TUTAJ.

 *  *  *

Młodość Waszych rodziców, dziadków w PRLu? Proszę bardzo! Oto "DENIM BLUE" Katarzyny Ryrych!

Denim blue
Katarzyna Ryrych
Seria: Plus Minus 16
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literatura
data wydania 30 stycznia 2015
ISBN 9788376723440
liczba stron 168

"Dorastanie w czasach PRL-u nie jest łatwe. Trzeba uważać na to, co się robi i mówi, bo ściany mają uszy, a pytań przecież nie ubywa. Dlaczego nie można trzymać na balkonie koguta? Dlaczego sekretarz jest traktowany lepiej od zwykłego obywatela? I dlaczego tak trudno zdobyć zachodnie dżinsy?

Choć Zyga stara się, jak może, los ciągle płata mu figle. Jak nie apel, na którym dyrektor po raz kolejny ruga Zygę, to koleżanka roztrzaskująca jego ukochaną gitarę o bruk z zazdrości. Oby ta karma, o której mówił hipis, naprawdę istniała…"[nota wydawcy]

Ciekawe opinie w sieci o tej książce znaleźliśmy: TUTAJ  oraz  TUTAJ.

 *  *  *

O niepełnosprawnym rodzeństwie opowiada "Wyspa mojej siostry". Polecamy opinie TUTAJ,  TUTAJ, a także TUTAJ.


Wyspa mojej siostry
Katarzyna Ryrych
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Kora".
Wydawnictwo: Stentor
data wydania 2011
 ISBN 9788361245674
liczba stron 120

"Ta piękna, wzruszająca książka jest próbą wniknięcia w świat osoby z zespołem Downa – świat dla nas niedostępny i niezrozumiały, choć istniejący tuż obok, na wyciągnięcie ręki. To opowieść o trudnej miłości, bezgranicznej akceptacji i więzi opartej na obustronnym poświęceniu. Taka szczególna wieź łączy nastoletnią Marysię z jej starszą, upośledzoną siostrą, która przez całe dzieciństwo dzielnie zastępowała jej matkę, dawała niezawodne oparcie i poczucie bezpieczeństwa. W miarę jak Marysia dorasta, ich role powoli się odwracają. Niepełnosprawna Pippi nie potrafi jednak zrozumieć, że jej mała ukochana siostrzyczka jest już samodzielna i zaczyna żyć własnym życiem. Gdy omal nie dochodzi do tragedii, rodzina staje przed trudną decyzją… Snując swoją opowieść, Marysia z niezwykłą czułością tworzy barwny, wyrazisty, choć miejscami utkany zaledwie z mglistych wspomnień portret siostry – silnej, odważnej, energicznej dziewczyny z genialną pamięcią i wrażliwością dziecka. Tym samym wprowadza nas w jej wyjątkowy, fascynujący, pełen tajemnic świat, choć wie, że pewnie nigdy nikomu nie uda się dotrzeć na jej wyspę.

I miejsce w kategorii książek dla młodzieży w wieku 10–14 lat w Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren zorganizowanym przez Fundację ABCXXI – Cała Polska czyta dzieciom."[nota wydawcy]

*  *  *

Siedem sowich piór. Pamiętnik mojej choroby
Katarzyna Ryrych
Wydawnictwo: Cartalia Press
data wydania 2008
ISBN 9788360787113
liczba stron 74

"Przepiękne, wzruszające opowiadanie o chorobie i śmierci, w niebanalny sposób łączące magię z rzeczywistością." [od wydawcy] 

 
Uwagi i dodatkowe informacje:
Opowiadanie otrzymało nagrodę główną w konkursie literackim Bajki Dzieci Europy, zorganizowanym w lipcu 2007 roku przez Centrum Zdrowia Dziecka i wydawnictwo Cartalia Press.

 *  *  *

Katarzyna Ryrych
Katarzyna Ryrych ur. 26 lutego 1959 roku w Krakowie. Polska pisarka, poetka, nauczycielka i malarka. Córka krakowskiej poetki Alicji Pochylczuk i dziennikarza Sylwestra Dzikiego. Ukończyła anglistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Zadebiutowała w 1981 roku tomikiem poezji "Zapiski pewnej hipiski". Od tamtej pory wydała wiele książek dla starszych i młodszych, m.in. Pamiętnik Babuni, Niebajki, Wiersze z pazurkiem, Philo, kot w drodze oraz Siedem sowich piór – mądre, wzruszające opowiadanie, nominowane do tytułu „Książka Roku 2009” polskiej sekcji IBBY. 
W II Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren, w którym Wyspa mojej siostry przyniosła jej pierwszą nagrodę, otrzymała także wyróżnienie za książkę Łopianowe pole. 
Mieszka w Wieliczce, gdzie pracuje jako nauczycielka, a wolne chwile spędza w swojej krakowskiej pracowni. Maluje, gra na wiolonczeli i fortepianie. Ma dwóch synów. Kocha zwierzęta, podróże i dobrą książkę.

poniedziałek, 27 marca 2017

Nastolatek też człowiek

Wczoraj zaprezentowałam Wam książkę, TUTAJ, której autorem jest urodzony w 2001 roku Jakub Łaszkiewicz. 
Zanim napiszę o książce kilka słów ponawiam propozycję:  

Czekam na Wasze pytania do Jakuba Łaszkiewicza (poprzez formularz kontaktowy u dołu strony) do niedzieli 2 kwietnia, godz. 23:59 😉
 
Pytania przekażę Autorowi, a On obiecał, że na nie odpowie!  

O co chcielibyście zapytać rówieśnika, który wydał książkę?


O czym napisał Nastoletni Autor w swojej książce? 

O życiu. Autor stworzył bohatera, Maćka, ucznia trzeciej klasy gimnazjum, swojego rówieśnika. Maciek w trzeciej klasie poszedł do nowej szkoły, ponieważ razem z mamą przeprowadzili się do innego miasta. Sytuacja rodzinna Maćka jest skromna, ojciec odszedł od nich bardzo dawno i nie utrzymuje kontaktów. Maciek nie ma rodzeństwa. Czy w szkole, w której ludzie od dwóch lat już się znają i mają między sobą różne układy, łatwo będzie się Maćkowi odnaleźć?  

Książka ma formę bloga, który prowadzi Maciek. Blog wystartował  w połowie sierpnia, na dwa tygodnie przed rozpoczęciem roku szkolnego, obejmuje cztery i pół miesiąca z życia Maćka. Przez ten czas Maciek zadomowił się w nowej klasie, poznał nowych ludzi, popadł w tarapaty, wydeptał własne ścieżki, zakochał się i .... tego nie zdradzę :)

Od pewnego momentu, opowieść blogowa Maćka  przeplata się z fragmentami życia Patryka, kolegi z klasy. Historia Patryka stanowi drugi wątek, ale rzecz jasna, związany jest on z Maćkiem. Obaj chłopcy uwielbiają taką samą muzykę, Maciek gra na gitarze elektrycznej. Patryk należy do zespołu muzycznego "Kalesony Sokratesa". Z zespołu właśnie odszedł gitarzysta i solista. Wpisy Maćka często nawiązują do motywów ze znanych utworów, ale ponieważ są to ciężkie brzmienia, wybaczcie, lecz ich Wam nie opiszę, bo nie znam się na "metalu".

Jest też klasowa wycieczka, na którą ktoś przemycił alkohol, są pierwsze pocałunki, tajne palarnie uczniów oraz fochy dziewczyn, a przyjaźń Maćka i Patryka zostaje wystawiona na próbę przez... Laurę.  Samo życie. 

Polubiłam Maćka i jestem ciekawa, co Wy o nim myślicie. 

Polecam Wam bardzo tę książkę, jest dobrze napisana i, oczywiście, znajduje się w naszej szkolnej bibliotece!
Zapraszam!

Magdalena Woźniak

niedziela, 26 marca 2017

"Kalesony Sokratesa" - książka, którą napisał Wasz rówieśnik!

Dzisiaj prezentuję Wam niezwykłego autora książki - Jakuba Łaszkiewicza 
(profil Jakuba na FB jest TUTAJ)

Co jest w tym niezwykłego? 
Jakub ma 15 lat i jest uczniem gimnazjum. 
Waszym rówieśnikiem!

"Książka opowiada o życiu gimnazjalistów. Maciek założył blog, na którym dzieli się przeżyciami z nowego miejsca zamieszkania. Od trzeciej klasy gimnazjum musiał bowiem pójść do nowej szkoły. Jako mało przebojowy chłopak nieco obawiał się zmian. Z jego wpisów dowiadujemy się o poznanych osobach, nauczycielach, o jego relacjach z matką i wiecznie zapracowanym ojcem. Drugim bohaterem jest Patryk, nowy kolega Maćka. Ich losy skrzyżują się za sprawą zamiłowania do muzyki, ale nie tylko..."[źródło]

OPINIA O KSIĄŻCE UKAŻE SIĘ NA BLOGU JUTRO, A KSIĄŻKA JUŻ CZEKA NA WAS W SZKOLNEJ BIBLIOTECE ! 

ZAGLĄDAJCIE!

Jakub Łaszkiewicz [źródło zdjęcia "Fakt"]
Jakub Łaszkiewicz, autor książki "Kalesony Sokratesa" ma 15 lat i mieszka w Sławnie w woj. zachodniopomorskim. Jest uczniem gimnazjum.
"– Mama bardzo się martwiła, że całe wakacje przesiedziałem przed komputerem. A ja pisałem – mówi młody pisarz Jakub Łaszkiewicz (15 l.) [źródło]"

Jak pisze książkę gimnazjalista?

"– Po prostu rano wstałem z łóżka i zacząłem pisać książkę. Najtrudniej było, gdy po napisaniu ponad 100 stron zacząłem gubić wątek powieści. Na szczęście udało mi się z tego wybrnąć i dalej akcja książki potoczyła się już wartko – opowiada Kuba. [źródło]"

 A OTO,  CO WYTROPIŁAM DLA WAS O JAKUBIE NA PORTALU 
"Z KAMERĄ WŚRÓD KSIĄŻEK" 😁




Kuba Łaszkiewicz (kierownik d/s rekrutacji, recenzent, felietonista)
Najmłodszy recenzent na portalu, który zajął się dziennikarstwem już w pierwszej klasie gimnazjum i chce wiązać z nim przyszłość. Zapalony czytelnik szeroko pojętej fantastyki, a także biografii i literatury faktu. Słucha wszystkiego, co nie jest współczesnym disco, a najwięcej miejsca na jego playlistach zajmuje Kult, Lao Che, Pablopavo, Pidżama Porno oraz Pink Floyd. Jego najukochańszy album to “Wish You Were Here”. Kolekcjoner wszystkiego, co choć trochę przypomina płyty, gry i książki. Najbardziej w całym swoim życiu wstydzi się opchnięcia na allegro serii o Mikołajku.[tekst i zdjęcie STĄD]


 PREZENTACJA  KSIĄŻKI



 Portal 'Z kamerą wśród książek", którego Jakub jest felietonistą znajdziecie TUTAJ

 
 Recenzja książki "Kalesony Sokratesa" w portalu "Z kamerą wśród książek" TUTAJ



  



Kalesony Sokratesa
Jakub Łaszkiewicz
Wydawnictwo: Novae Res
data wydania 14 lutego 2017
ISBN 9788380834521
liczba stron 220









Wszyscy gimnazjaliści, którzy piszecie książki (a piszecie, wiem o tym 😀) - niech wstąpi w Was nadzieja! 
Tak, gimnazjalista może napisać oraz wydać własną książkę!

Czekam na Wasze pytania do Jakuba Łaszkiewicza (poprzez formularz kontaktowy u dołu strony) do niedzieli 2 kwietnia, godz. 23:59 😉
Pytania przekażę Autorowi, a On obiecał, że na nie odpowie! 

Recenzja jutro!

Magdalena Woźniak
 

czwartek, 23 marca 2017

Czy chciałbyś być dzieckiem na zamówienie?

"Filmowa" okładka, w filmie, matkę zagrała Cameron Diaz
Wyobraź sobie, że jesteś śmiertelnie chory i twoi rodzice sprowadzają na świat dziecko "na zamówienie", aby uratować twoje życie. Dawcę narządów. 
Niewątpliwie bardzo ciebie kochają. 

Ale czy wyobrażasz sobie, że to właśnie ty jesteś osobą, od której pobiera się narządy do przeszczepu, bez twojej zgody? Jak to możliwe? Jesteś osobą nieletnią, a decyzję podejmują rodzice. Tak naprawdę, to właśnie ty pojawiłeś się na tym świecie jako lekarstwo dla swojej siostry. Spośród wielu zarodków wybrany został jeden, ten, który genetycznie "pasuje", by stać się dawcą. Przecież twoja siostra jest śmiertelnie chora. Dla tak bliskiej osoby, każdy zrobiłby wszystko!

Właśnie przed takim dylematem stanęła nastoletnia Anna, gdy zorientowała się, że została poczęta wyłącznie dlatego, że geny jej brata nie pasowały, aby stał się ratunkiem dla śmiertelnie chorej, najstarszej z rodzeństwa, Kate. 
"Jodi Picoult w ,,Bez mojej zgody” zadaje ważne pytania dotyczące moralności i życia drugiego człowieka. Czy wolno nam powoływać na świat jedno dziecko, by uratować drugie? Czy wolno nam wymagać od takiego dziecka całkowitego posłuszeństwa i oddania? Czy dziecko ma prawo jako jednostka, czy bezapelacyjnie podlega władzy rodziców?
Również dylemat Anny, od której wymaga się oddania nerki, wcale nie jest łatwy do rozwiązania, szczególnie wtedy, gdy wiemy, co nią tak naprawdę kieruje.
Autorka stawia te pytania przed nami i nie daje na nie gotowej odpowiedzi. Sami musimy zdecydować, kto ma rację. Bo może tak naprawdę w takiej sytuacji nikt nie wygrywa?" [źródło]

Książka porusza, wzbudza emocje, skłania do przemyśleń oraz dyskusji. Na jej podstawie nakręcono film, pod tym samym tytułem (zdecydowanie bardziej [lub najpierw] polecam książkę, jest głębsza, ma więcej wątków niż film).
Serdecznie zachęcam do lektury!

Bez mojej zgody
Jodi Picoult
Tłumaczenie: Michał Juszkiewicz
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
tytuł oryginału My Sister's Keeper
data wydania 11 sierpnia 2009
ISBN 9788376481661
liczba stron 528

Książka znajduje się w szkolnej bibliotece.

wtorek, 21 marca 2017

A to ciekawe - BIOLOGIA


Warto wiedzieć………
SYNAPSA
·         zlokalizowany w mózgoczaszce
·         waga : 1200 – 1400 g ( dorosły )
·         stanowi średnio 2% masy ciała
·         jego pojemność to 1,4 litra
·         wykorzystuje 20% przechodzącego przez organizm tlenu
·         jego półkule pokryte są korą mózgową z 4 płatami mózgowymi
·         powierzchnia silnie pofałdowana
·         swoją budową przypomina orzech włoski : istota szara na zewnątrz, wewnątrz istota biała
·         otoczony trzema oponami mózgowymi: twarda, miękka, pajęczynówka

SYNAPSA - To sposób połączenia ze sobą komórek nerwowych ( neuronów ).


Synapsa występuje na styku aksonu i dendrytu komórki nerwowej.

Warto wiedzieć………

·         mózg człowieka generuje dziennie przeciętnie 70 tysięcy myśli,
·         mózg ludzki składa się w 80% z wody,
·         mózg bez tlenu może pozostać przy życiu od 4 do 6 minut,
·         najmniejsza prędkość, z jaką podróżuje informacja w mózgu, to 416 km/h,
·         po 30. roku życia, każdego roku mózg kurczy się o ćwierć procenta swojej masy,
·         mózg najintensywniej pracuje w nocy
·         mózg wytwarza neurohormony = neuroprzekaźniki, które przekazują informacje między komórkami nerwowymi , ich nazwy to
  1. ·          dopamina
  2. ·         acetylocholina
  3. ·         adrenalina
  4. ·         noradrenalina
  5. ·         serotonina

·         akson = neuryt =włókno nerwowe - długa wypustka
·         dendryt – krótka wypustka


PŁEĆ MÓZGU
Mózg mężczyzny waży o ok. 150 gramów więcej od mózgu kobiecego, ale nie przekłada się to na wydajność jego pracy.
Liczne badania potwierdzają, że istotne różnice zachodzą w funkcjonowaniu męskiego i kobiecego mózgu.



Panie mają przede wszystkim bardziej gęstą siatkę neuronów. W kobiecym mózgu większą część ogólnej masy mózgu zajmuje substancja szara, która tworzy korę mózgu, odpowiedzialną za wyższe procesy poznawcze. Mózg kobiety efektywniej pracuje, zużywa mniej energii i starzeje się wolniej, niż mózg mężczyzny. Panie wykazują również zdolności lingwistyczne i manualne oraz większą empatię, natomiast panowie są lepsi w orientacji przestrzennej i mają większe zdolności matematyczne.



 CZŁOWIEK A INNE SSAKI